Kobe aan de gaap.
Vaak van te weinig te slapen?
Het juiste moment om een Bert Bergerliedje
te zingen:
"Gapen, gapen, 't kindje moet gaan slapen,
't kindje moet naar bed toe gaan,
iedere ochtend kraait de haan."
Ja, gapen en de hik hebben,
daar is Kobe als alle kleine
kindjes goed in.
Wat zegt men dan?
Dat je groeit van de hik te krijgen,
alsof je jezelf iedere keer,
per hikgeluidje,
een centimertje hoger opkrikt.
Of het kan ook een millimetertje zijn.
Alle beetjes helpen!
Maar dat kraaien van de haan:
is Kobe niet al vaak voor dag en dauw
eens klaarwakker?
Vóór het kraaien van de hanen dus!
De extra fles melk 's avonds
heeft eventjes geholpen,
maar nu al lang niet meer.
Een veelslaper is Kobe helemaal niet.
Een langslaper ook niet.
Terwijl mama en papa
zoals iedereen nochtans
graag wat langer gezellig en warm
in hun winterbedje zouden liggen...
'Laat de groentengrond buiten maar
in winterbedjes liggen,'
denk Kobe.
'Ik sta nog niet op mijn winteruur.
Ik ben nog niet,
zoals de landschildpadden van papa,
aan mijn winterslaap toe.
Ik wacht niet op het kraaien van de haan.
Ik kraai zelf wel
voor dag en dauw.
Ik kraai:
Kom mama! Kom papa!
Kom gauw!'
En of ze willen of niet,
dan moeten ze een beetje springen
en voor mij opnieuw
een inslaapliedje proberen zingen.
Maar of het altijd werkt,
dat garandeer ik niet!'
Geen opmerkingen:
Een reactie posten