Ook voor Kobe staat op Kerstmis de champagne klaar,
vooraan op zijn stoeltje.
Dat is het stoeltje met telraam waarin
ook opa O. lang geleden nog heeft gezeten.
Nu zit K'tje daarin, met zijn plastic slab met afvoergoot aan.
Die vangt alle gemorste goed op: opgeruimd staat netjes!
Oma voedert Kobe.
"Precies een klein vogeltje,"
hoor je overgrootmoe dan zeggen.
Jawel.
Kijk, zo kijkt Kobe zijdelings tegen het hele feestvieren aan.
Hij weet nog niet wat het allemaal voorstelt,
maar hij heeft wel graag volk om zich heen.
Rustig volk, dat wel.
Maar hij kijkt graag in het rond
en hij ontdekt graag
wat er zich rondom hem in het leven zoal afspeelt.
Toch voelt hij zich soms wat buitenspel gelaten.
Als mama zo lekker champagne drinkt bijvoorbeeld,
nog het Moussé-merk van meter Laurien haar trouw.
Dan gaat hij wat jengelen.
En wat zal hij krijgen?
Water in een plastic drinkbeker,
meer niet!
Maar goed, weldra is het pakjesopendoenerijtijd.
Dan speelt Kobe al een heel klein beetje mee, heb je de indruk.
Papier aan stukken scheuren: graag.
Pakje te voorschijn halen: zeker.
Aan de gelukkige bestemmeling geven:
de volgende stap.
Maar volgend jaar,
dat is toch beloofd,
speelt hij al mee een hoofdrol - afgesproken?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten