Opa P.P. (de initialen op zijn Engels uitgesproken:
opa pie-pie) is op bezoek. Dan is het hoogdag.
Hoog en droog zit Kobe dan bij zijn grootva uit Burst.
Zie hem stralen, opa, met zijn eerste en o zo flinke
kleinzoon op de arm!
Opa P.P. is een grapjas, en een droge komiek.
Je ogen worden soms nat van de lachtranen
als je hem bezig hoort. Dat wil hij kleinzoon Kobe
natuurlijk leren: de kunst van de lach, de hoop
van het optimisme. Maar Kobetje, amper zes
maand jong, is nog een beginnertje in de lachkunst.
Opa steekt hem twee vingers van twee handjes toe:
hij trekt zijn kleine wangetjes open tot een brede glimlach.
Papa Peter herkent het van uit zijn eigen kinderdagen,
en hij lacht in zijn vuistje. Zoals papa en opa
herkenningsvol lachen: dan is ook erfdrager Kobe
verkocht. Zie zijn guitige glimlach. Goed zo, jongen,
vrolijk verder in de sporen van opa P.P. Hij kweekt
je weekje na weekje op tot een meester in de lach!
Lach maar luidop, en gretig, en veel, en lang!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten